นิทาน หิ่งห้อยแดง

กาลครั้งหนึ่ง.... ไม่นานมานี้ มีหิ่งห้อยแดงสามตัว อาศัยอยู่ใน "ราตรี" ที่มืดมิด หิ่งห้อยแดงทั้งสามคือนักเรียนที่เก่งที่สุดใน โรงเรียนแห่งการเปล่งแสง ของราตรี เมื่อจบหลักสูตรวิชาขั้นสุดท้ายของโรงเรียนแล้ว หิ่งห้อยแดงอันดับหนึ่ง จึงเอ่ยปากชวนเพื่อนทั้งสอง ให้ออกไปลองวิชาที่เล่าเรียนมา ด้วยการตามหา สิ่งในตำนานที่เรียกว่า "ตะวัน" ที่ราตรีนั้น มีตำนานที่เล่าลือกันมานานว่า ไม่มีอะไรจะเปล่งแสงได้แรงกล้ากว่าตะวัน แม้แต่ปรมาจารย์ที่เป็นที่สุดของหิ่งห้อย ก็ยังเทียบไม่ได้

หิ่งห้อยแดงทั้งสามออกเดินทาง วันแล้ววันเล่า เพื่อตามหา ตะวัน พวกมันบินไป บินไป อย่างไม่ย่อท้อ

ในช่วงแรกนั้นดูเหมือนยิ่งไกล ความมืดมิดก็ยิ่งหนาตัวขึ้น หิ่งห้อยทั้งสาม แม้จะเริ่มลังเลว่า ตะวัน ที่ว่านี้จะมีจริงรึเปล่า ก็ยังคงไม่ลดละความพยายามที่จะ บินต่อไป

จนในที่สุด... ท้องฟ้าที่เคยเป็นสีดำทะมึนของราตรี ก็ค่อยๆเปลี่ยนสี มีแสงสีส้มทองฉาบขึ้นมาจากตรงขอบของท้องฟ้า จากตำนานที่เล่ากันมาชั่วลูกชั่วหลาน และยังถูกสอนอีกนับครั้งไม่ถ้วน หิ่งห้อยแดงทั้งสามรู้ได้ทันที นี้คือ "กลางวัน" สถานที่อยู่ของตะวัน

หิ่งห้อยแดงอันดับหนึ่งด้วยความร้อนวิชา ที่เพิ่งได้เล่าเรียนมา รีบบินรี่เข้าไปหาตะวัน นึกกระหยิ่มในใจ ตัวมันได้เตรียมตัวมาอย่างดี ทุกบทเรียน หลักสูตรที่มีในโรงเรียนเปล่งแสง มันจำได้ขึ้นใจ ผู้เฒ่าผู้ใหญ่ ในราตรี ต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่ามันคือหิ่งห้อยอนาคตไกล วันนี้มันจะเปล่งแสงให้สว่างจ้ากว่า ตะวัน เพื่อนำความภูมิใจกลับไปยังราตรี

แต่ทว่า... ไม่ว่าจะงัดกลเม็ด เคล็ดวิชาอะไรขึ้นมา หิ่งห้อยแดงตัวที่หนึ่ง ก็ไม่อาจจะเปล่งแสงได้เทียบเคียงตะวัน หิ่งห้อยแดงอันดับหนึ่ง ที่เคยเป็นที่หนึ่งมาเสมอ เกิดความอับอายที่แสงที่ดีที่สุดของตัวเองยังไม่ได้แม้เศษเสี้ยวจากแสงของตะวัน ด้วยความผิดหวังอย่างมาก หิ่งห้อยแดงตัวแรกจึง บินจากเพื่อนทั้งสองไปอย่างไม่กล่าวคำลา กลืนหายไปกับ ท้องฟ้าของกลางวัน และไม่มีผู้ใดพบเห็นมันอีกเลย..

หิ่งห้อยแดงอันดับที่สอง เมื่อได้เห็นตะวันครั้งแรก ก็ตกตะลึงไปกับความสว่างจ้าและความอบอุ่นของแสงจากตะวัน ภายใต้แสงที่สาดส่องลงมา มันยังได้เห็นสิ่งสวยงามมากมายที่ไม่เคยเห็นมาก่อนที่ราตรี ดอกไม้สีสันสดใส ใบหญ้าสีเขียว หิ่งห้อยแดงตัวที่สองได้หลงไปกับแสงของตะวัน จนลืมไปว่าตัวมันก็มีแสงของตัวเองเช่นกัน มันไม่เคยกลับไปยังราตรีอีกเลย...

ที่กลางวัน.... ภายใต้แสงตะวัน ไม่มีใครรู้ว่ามันคือหิ่งห้อยแดง และมันก็ไม่เคยได้เปล่งแสงของตัวเองอีกเลยจากวันนั้น

หิ่งห้อยแดงอันดับสาม มองดูแสงตะวันอย่างเงียบๆ มันพยายามจดจำลักษณะรายละเอียดของ ตะวัน มันเฝ้าดูตะวันอยู่นานโดยไม่พูดอะไร ก่อนจะหันหลังเดินทางอย่างเดียวดายกลับสู่ราตรี

ที่ราตรี คืนนี้ หิ่งห้อยแดงตัวที่สาม เปล่งแสงโดดเด่น แวดล้อมด้วยแสงน้อยใหญ่จากหิ่งห้อยตัวอื่นที่ มารอฟังเรื่องราวเกี่ยวกับ ตะวัน เห็นเป็นแสงระยิบระยับที่สวยงามประดับราตรี แม้พระจันทร์ และหมู่ดาว ยังพูดถึง และชื่นชม

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า....